زندگینامه مستربیست: نوجوانی بیمار که امپراتوری یوتوب را ساخت

مشاهدهٔ صفحهٔ ویدیو

کودکی میان پایگاه‌های نظامی

جیمی در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۷ (۷ مه ۱۹۹۸) در ویچیتا واقع در ایالت کانزاس به دنیا آمد، اما سال‌های نخست زندگی‌اش مدام در سفر و جابه‌جایی گذشت. مادرش، سو (Sue)، پس از پایان کالج و برای جلوگیری از بازگشت به خانه پدری، تصمیم گرفت راه پدرش را که در گارد ملی آمریکا خدمت کرده بود ادامه دهد و وارد ارتش شود. او خدمت خود را سال‌ها تداوم بخشید و تا درجه سرهنگ‌دومی ارتقا یافت؛ تا جایی که در سال ۲۰۰۱ به ریاست زندانی نظامی در آلمان رسید و نخستین زنی شد که چنین مسئولیتی را در آنجا به دست می‌آورد.

پدر جیمی نیز نظامی بود. همراهی خانواده در مأموریت‌های پیاپی، جیمی، برادر بزرگ‌ترش سی‌جی (CJ) و خواهر کوچک‌ترش آنا (Anna) را به شهرهای مختلف از جمله آتلانتا و سپس آلمان کشاند. با این حال، فضای درون خانه پرتنش و ناآرام بود. مادر جیمی بعدها در کتاب خاطرات خود، بدون ذکر نام، از رفتارهای خشونت‌آمیز و آزارگرانه همسر سابقش سخن گفت. در نهایت، زمانی که جیمی حدوداً هشت‌ساله بود، والدینش با سختی بسیار از یکدیگر جدا شدند؛ جدایی تلخی که پایانی دائمی بر ارتباط خانواده با پدر بود، به طوری که جیمی هرگز در مصاحبه‌ها یا محتوای ویدیویی‌اش درباره او صحبتی به میان نیاورده است.

سو پس از بازنشستگی از ارتش، نزدیک به یک دهه به عنوان مشاور آکادمیک برای ورزشکاران فوتبال آمریکایی در دانشگاه‌ها فعالیت کرد. با این حال، تأمین هزینه‌های سه فرزند نوجوان برای مادری تنها، باری بسیار سنگین بود و خانواده همواره با مضیقه‌های مالی دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ موضوعی که انگیزه‌ای عمیق در جیمی ایجاد کرد تا روزی با استقلال مالی، مادرش را از کار مداوم بی‌نیاز کند. خانواده در نهایت در شهر گرینویل (Greenville) کارولینای شمالی مستقر شدند، جایی که جیمی بخش عمده زندگی‌اش را در آن گذراند.

ضربه‌ای که رؤیای بیسبال را پایان داد

جیمی در ۱۲ یا ۱۳ سالگی علاقه چندانی به درس و مدرسه نداشت. دلمشغولی‌های او به دو حوزه محدود می‌شد: تماشای ویدیو در اینترنت و بازی بیسبال. او با جدیت تمرین می‌کرد و قصد داشت بیسبال را به شکل حرفه‌ای ادامه دهد. اما در سنین نوجوانی، بحرانی غیرمنتظره این برنامه را کاملاً بر هم زد.

دردهای مداوم و شدید دستگاه گوارش روزبه‌روز حال جسمی او را وخیم‌تر کرد، تا حدی که به گفته خودش در روز بارها مجبور به استفاده از دستشویی می‌شد. معاینات پزشکی نشان داد که او به «بیماری کرون» (Crohn's disease) مبتلا شده است؛ یک بیماری التهابی مزمن روده که شرایط جسمی او را به هم ریخت. در طول حدود سه ماه، او نزدیک به ۲۷ کیلوگرم وزن از دست داد و به فردی بسیار ضعیف با پوستی آسیب‌دیده تبدیل شد. با از دست رفتن قوای بدنی، تمرینات ورزشی و حتی حضور منظم در مدرسه ناممکن شد.

جابه‌جایی‌های پیاپی در کودکی از یک سو، و سپس انزوای ناشی از بیماری و بستری شدن در خانه از سوی دیگر، جیمی را به نوجوانی بسیار درون‌گرا و کم‌حرف بدل کرده بود؛ تا جایی که مربی بیسبالش او را در زمین «خاموش» توصیف می‌کرد. اما همان روزهای طولانی خانه‌نشینی روی تخت، جرقه‌ای برای شروع راهی تازه شد.

تولد MrBeast6000 در اتاق خواب

جیمی که دیگر توان بازی بیسبال را نداشت، تصمیم گرفت تمام انرژی‌اش را روی دومین علاقه خود یعنی بازی‌های ویدیویی و ساخت ویدیو متمرکز کند. او از دوره نقاهت خود فرصتی ساخت تا مادرش را راضی نگه دارد و اوقاتش را پای رایانه بگذارد.

در فوریه ۲۰۱۲، زمانی که حدوداً سیزده‌ساله بود، کانالی در یوتوب با نام MrBeast6000 ایجاد کرد. این نام در واقع نام کاربری تصادفی او در شبکه ایکس‌باکس لایو (Xbox Live) بود که بدون تغییر روی کانالش قرار گرفت؛ نامی که چهار سال بعد با حذف عدد پایانی، به شکل مشهور امروزی‌اش، یعنی MrBeast، خلاصه شد.

ویدیوهای آغازین او بسیار ساده و غیرحرفه‌ای بودند؛ بازپخش بازی‌هایی مانند ماینکرفت (Minecraft) و ندای وظیفه (Call of Duty) که شاید تنها چند نفر آن‌ها را تماشا می‌کردند و نظر می‌دادند. جیمی برای ضبط اولیه از تلفن همراه استفاده می‌کرد و ماه‌ها پول‌هایش را پس‌انداز کرد تا توانست یک میکروفون ساده و سپس رایانه‌ای برای تدوین تهیه کند.

نقطه عطف ذهنی او زمانی شکل گرفت که در جریان جست‌وجوهایش با مقاله‌ای روبه‌رو شد که نشان می‌داد یک تولیدکننده محتوا توانسته طی سه سال حدود ۳۰۰ هزار دلار از یوتوب درآمد کسب کند. کشف اینکه یوتوب می‌تواند فراتر از یک سرگرمی، شغلی با درآمد واقعی باشد، نگاه او را دگرگون کرد.

یکی از تصمیمات جالب جیمی در دوران دبیرستان، ضبط پیام‌هایی خطاب به آینده خودش بود. او مجموعه‌ای از ویدیوها را برای انتشار با فواصل زمانی چندماهه و چندساله آماده کرد و در آن‌ها امیدها و اهدافش را برای تبدیل شدن به یک یوتوبر تمام‌وقت بیان نمود؛ ویدیوهایی که سال‌ها بعد منتشر شدند و نشان دادند که آمار مخاطبان او حتی از بزرگ‌ترین رؤیاهای نوجوانی‌اش بسیار فراتر رفته است.

التیماتوم خانواده و شب‌بیداری در ماشین

با پایان دوران مدرسه، فشارها به اوج رسید. مادر جیمی شرطی روشن پیش پای او گذاشت: یا ورود به کالج و ادامه تحصیل، یا خروج از خانه و استقلال کامل مالی. جیمی در آن زمان نه علاقه‌ای به محیط‌های تحصیلی داشت و نه درآمد کانالش اجازه می‌داد خانه‌ای مستقل اجاره کند؛ چراکه در آن روزها عایدی ماهانه او از یوتوب تنها به حدود ۲۰۰ دلار می‌رسید.

برای جلب رضایت موقت مادر و فرار از اخراج، جیمی در یک کالج ارزان‌قیمت محلی ثبت‌نام کرد. اما حضور او در کلاس درس تنها حدود دو هفته طول کشید. او حس می‌کرد محیط دانشگاهی با روحیه‌اش همخوانی ندارد و خواندن صرف از روی جزوه‌ها برایش معنایی ندارد، بنابراین حضور در دانشگاه را رها کرد.

برای دور ماندن از کشمکش‌های درون خانه و ممانعت از تنش مداوم با مادر، جیمی برنامه‌ای طاقت‌فرسا در پیش گرفت. او تنها شب‌ها برای خواب به خانه می‌آمد و با طلوع آفتاب روز خود را درون خودرو می‌گذراند؛ جایی که ساعت‌های طولانی و مداوم از روز را به تدوین، ایده‌پردازی و بررسی الگوریتم‌ها اختصاص می‌داد تا هم جلوی چشم خانواده نباشد و هم کاری را که به آن باور داشت به پیش ببرد.

گره‌گشایی از فرمول الگوریتم

جیمی برای افزایش تعامل و شناخته شدن، شیوه تولید محتوای خود را بازبینی کرد. او متوجه شد بررسی عملکرد و سبک کاری دیگر کانال‌های بزرگ می‌تواند راهنمای مناسبی باشد. محتواهایی نظیر پیش‌بینی درآمدهای چهره‌های شناخته‌شده، نظیر پیودی‌پای (PewDiePie)، و تحلیل یا نقد شروع ویدیوهای دیگران با عنوان «بدترین شروع‌ها» (Worst Intros) توانست توجه کاربران را به کانال او جلب کند. این نقد و تحلیل‌ها دید جامعی از روان‌شناسی بیننده و نقاط ضعف و قوت ویدیوها به خود او داد.

تمرکز و کار بی‌وقفه سرانجام نتیجه داد. درآمد ماهانه او ابتدا به ۲ هزار دلار رسید که هنوز برای استقلال مالی کامل حاشیه‌ساز بود، اما پس از ماه‌ها تلاش مداوم، درآمد ماهانه کانال به رقم چشمگیر ۲۰ هزار دلار رسید. با ثبت این دستاورد مالی، جیمی با اطمینان نزد مادرش بازگشت تا اعلام کند دوران بلاتکلیفی به سر آمده و خانه را برای آغاز زندگی مستقل خود ترک خواهد کرد؛ گامی سرنوشت‌ساز که بعدها زمینه را برای پروژه‌های بزرگ‌تر و خیره‌کننده‌ترین تجربه‌های ویدیویی اینترنت فراهم ساخت.